Back to Map

Map-NL-Digest Friday, December 18 2020 Volume 2019 : Number 153

001 De beste coffeeshop van het jaar 2020 zit gewoon in Purmerend
     Source:Regio Purmerend (onderdeel van Regio Media)
002 Overheidscampagne tegen overmatig drinken, maar wijnhandel heeft het dr
     Source: NOS
003 YouTube geeft bezoekers optie om minder alcohol- en gokreclame te zien
     Source: Nu.nl
004 List-Software: Majordomo 1.94.4
     Source: DeMorgen.
005 Verslaafd, geknakt en weer opgestaan: dit is het verhaal van ex-gebruik
     Source: RTL Nieuws
006 List-Software: Majordomo 1.94.4
     Source: Algemeen Dagblad (NL)
007 'Er wordt veel meer coke gesmokkeld in haven Rotterdam dan politiek bes
     Source: NOS
008 List-Software: Majordomo 1.94.4
     Source: de Volkskrant
009 VVD leden: wiet niet legaliseren
     Source: Nederlands Dagblad
010 Spuit 11 winter 2020/2021 online - MDHG gesloten tijdens kerst
     Source: MDHG


----------------------------------------------------------------------

Subj: 001 De beste coffeeshop van het jaar 2020 zit gewoon in Purmerend
From: Dennis – Belangenvereniging MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 03:39:43 -0800

Newshawk: Dennis – Belangenvereniging MDHG

Source:Regio Purmerend (onderdeel van Regio Media)

Pubdate: 12-12-2020

Author: Nieuwsredactie

Contact: 

Website: https://regiopurmerend.nl

DE BESTE COFFEESHOP VAN HET JAAR 2020 ZIT GEWOON IN PURMEREND

Purmerend. Coffeeshop Anna aan de Gedempte Singelgracht heeft de verkiezing gewonnen van Coffeeshop van het jaar 2020. De verkiezing is uitgeschreven door cannabisindustrie.nl. Met 40,7 procent van de stemmen won de Purmerendse coffeeshop met grote voorsprong van andere genomineerde coffeeshops. “Al tijdens de nominatie werd duidelijk dat Coffeeshop Anna een enthousiaste achterban heeft, waar ze ook al de meeste nominaties kreeg.”, schrijft de jury. “Met de verkiezing willen we de coffeeshops in het zonnetje zetten. Zij hebben immers een moeilijk jaar met de coronacrisis, ze moeten nu tabaksvrij zijn en een aankomende wietproef die mee en tegen kan vallen. Daarnaast staan zij aan de basis van het gedoogbeleid en hebben een belangrijke sociale functie.” Voor de eigenaar van coffeeshop Anna is dit geen verrassing. “Ik ben er blij mee maar ik doe het niet alleen. Het succes is ook te danken aan de medewerkers. Juist in deze Covid tijden doen ze het supergoed. Supertrots zijn we.”

Enkele lovende woorden die mensen achter lieten tijdens de verkiezing:

Omdat het een mooie shop is met steeds wisselende decoratie. Het leukste en gezelligste personeel.

Onwijs vriendelijk en ervaren personeel met goede aanraders.

Top zaakje. Leuke mensen en een fijne sfeer. Goede kwaliteit weed en kundige uitleg!

Altijd vriendelijk leuk personeel! Super gave uitstraling, netjes en schoon. Kom graag even op bezoek om wat lekkers mee te nemen! Zeer tevreden met de kwaliteit van het product!

De tweede plek, met 25,9 procent van de stemmen, was voor Greenhouse Secret Farmers uit Den Haag.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/17hC_v12pt_Bo.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 002 Overheidscampagne tegen overmatig drinken, maar wijnhandel heeft het druk
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 03:45:19 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: NOS

Copyright: @NOS

Pubdate: 11-12-2020

Adress: NOS:Postbus 26600,1202 JT Hilversum

Tel. 035-6779222

Contact: 
Website: www.nos.nl

OVERHEIDSCOMPAGNE TEGEN OVERMATIG DRINKEN, MAAR WIJNHANDEL HEEFT HET DRUK

Voor het eerst sinds de jaren negentig is er een overheidscampagne die Nederlanders moet aansporen minder alcohol te drinken. 'Dranquilo' is het devies, dat zoiets als 'rustig aan met de drank' betekent. De campagne begint in een decembermaand zonder horeca.

Bij wijnkoperij Henri Bloem in Amersfoort is van terughoudendheid niets te merken. Het is druk in de winkel, en dat is sinds de eerste lockdown al zo. "De restaurants zijn gesloten, niemand gaat op vakantie. Heel veel van onze clienten gaan normaal gesproken op vakantie naar het buitenland en uiteraard uit eten", zegt winkelier Wim de Jong. "De mensen komen nu bij ons om het gezellig te maken in eigen huis, en daar profiteren wij van."

Borstkanker

Dat alcohol niet goed is voor de gezondheid, weten ook de klanten in de winkel wel. Maar wat de effecten van alcohol op het lichaam nu precies zijn, is lastiger. En bij hoeveel glazen in de week kunnen die effecten optreden?

"We denken vaak dat er problemen door alcohol ontstaan als je heel veel drinkt, maar dat zit ook al in kleine hoeveelheden. Daar weten we langzamerhand steeds meer over", zegt Ninette van Hasselt, hoofd van het Expertisecentrum Alcohol bij het Trimbos instituut.

"Dan heb je het bijvoorbeeld over borstkanker. Het zijn geen supergrote risico's, maar ze beginnen al wel bij een glas per dag." Uit onderzoek van het Trimbos instituut blijkt dat de meeste Nederlanders niet weten dat alcohol het risico op kanker, dementie of een miskraam vergroot.

Volgens staatssecretaris Blokhuis is de 'Dranquilo' campagne niet bedoeld om met het vingertje te wijzen, maar wel om mensen bewuster te maken. In het Nationaal Preventieakkoord was al afgesproken dat het bewustzijn van het gebruik van alcohol en de kennis van de effecten omhoog moet. Het percentage overmatige en zware drinkers moet juist worden verlaagd.

Tijd en geld

Hoogopgeleide 65plussers zijn het vaakst overmatige drinkers, bleek al uit de Gezondheidsenquete Leefstijlmonitor van het CBS, RIVM en Trimbos instituut. "Als mensen veel tijd hebben en geld en ook nog heel sociaal bezig zijn, dan zie je het alcoholgebruik enorm toenemen", aldus Van Hasselt.

"Ik houd het gewoon netjes. Doordeweeks niet te veel, in ieder geval", zegt een klant van de wijnkoperij in Amersfoort. "Ik weet dat te veel niet goed is, maar dat is met alles toch?".

Een ander is wat voorzichtiger. "Af en toe drink ik ook weleens niet. Ik heb na de vakantie twee maanden niet gedronken. Vorig jaar zelfs vier maanden niet."

In sommige periodes wordt het snel te veel, weet hij. "Zo in de zomervakantie, zeker als je bijvoorbeeld in Italie zit. Bij de lunch, 's avonds: het gaat maar door. Dan wordt het heel gewoon, en als het gewoon is proef je het niet meer." Samen met zijn vrouw stopt hij dan een tijdje met drinken. "Als je de hoeveelheid even terugbrengt, dan smaakt het ook weer lekker."

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/38zEC1SJrejJc.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 003 YouTube geeft bezoekers optie om minder alcohol- en gokreclame te zien
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 04:44:49 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: Nu.nl

Copyright: © 2014 Sanoma Digital The Netherlands B.V.

Adress: Postbus 41020,2130 MN Hoofddorp

Pubdate: 11-12-2020

Contact: 088 - 556 9500



Website: www.nu.nl

YOUTUBE GEEFT BEZOEKERS OPTIE OM MINDER ALCOHOL EN GOKRECLAME TE ZIEN

YouTube gaat bezoekers van de videosite de optie geven om minder alcoholreclames en gokreclames te zien, maakt het bedrijf bekend op zijn blog. De optie wordt naar verwachting begin 2021 wereldwijd beschikbaar in de instellingen voor Google accounts.

Alcoholrecalmes en gokreclames moeten in Nederland aan strengere eisen voldoen. Zo kent Nederland een reclamecode voor advertenties rond alcoholhoudende dranken en ziet de Kansspelautoriteit toe op reclames voor gokspellen.

De nieuwe optie in het Google controlepaneel geeft mensen met een account de mogelijkheid het aanbod van alcoholreclame en gokreclame te beperken. Zij kunnen dit ook weer terugdraaien.

Google geeft mensen met een account al langer de mogelijkheid om hun voorkeur voor advertenties door te geven. Gebruikers die personalisatie van advertenties inschakelen, kunnen reclame te zien krijgen op basis van hun Google zoekgedrag of YouTube kijkgedrag.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/18Dq_6AG8Jbpo.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 004 List-Software: Majordomo 1.94.4
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 05:25:49 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: DeMorgen.

Copyright: © 2016 De Persgroep Digital

Pubdate: 11-12-2020

Author: JC

Address: Brusselsesteenweg 347 , 1730 Asse (Kobbegem)

Contact: 
Website: www.demorgen.be

DE WEVER OVER COCAINE: ‘IK KAN DIE GROENLINKSE HYPOCRISIE NIET MEER VERDRAGEN’

‘Ze betogen voor propere lucht en eten macrobiotisch, maar ze snuiven wel wit poeder op een feestje. Ik kan die groenlinkse hypocrisie niet meer verdragen.’ In een interview in De Tijd haalt Antwerps burgemeester Bart De Wever (N VA) nogmaals scherp uit naar wat hij ‘yogasnuivers’ noemt. Sinds De Wever de term vorig jaar voor het eerst gebruikte, heeft hij zich al meermaals openlijk geergerd over jonge mensen die doordeweeks een gezonde levensstijl aanhouden, maar er daarna in het weekend geen probleem mee hebben om drugs te gebruiken. In het interview met De Tijd situeert hij die mensen nu voor het eerst ook in het ‘groenlinkse’ kamp. “Ze hangen wel een curieuzeneus (een luchtkwaliteitsmeter, een project van de UAntwerpen en De Standaard, red.) aan hun gevel omdat ze alles zuiver willen, maar ze roken joints in hun vrije tijd.”

De Antwerpse burgemeester spreekt in het interview openlijk over de infiltratie van de drugsbendes in de haven en in zijn stad. “Die gasten zitten overal”, zegt hij. “In het vastgoed, in de horeca, in de financiele en de zakenwereld. Ik heb er zelfs al mee op de foto gestaan.”

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/16UzgUap8g_Ao.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 005 Verslaafd, geknakt en weer opgestaan: dit is het verhaal van ex-gebruiker Piet
From: Dennis – Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 06:06:26 -0800

Newshawk: Dennis – Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: RTL Nieuws

Copyright: RTL Nieuws

Pubdate: 13-12-2020

Author: Lisanne van Sadelhoff

Address: Sumatralaan 47 1217 GP Hilversum

Contact: >

Website: www.rtlnieuws.nl

VERSLAAFD, GEKNAKT EN WEER OPGESTAAN: DIT IS HET VERHAAL VAN EX GEBRUIKER PIET

Vanaf zijn dertiende was Piet Broenland (46) verslaafd. Hij struinde jarenlang stinkend en stelend over straat, leefde van het ene trekje crack naar het andere, en zat vaak in de cel. Nu is hij al jaren afgekickt. En weer gelukkig. "Ik ben geknakt, maar weer opgestaan. Omdat er een iemand was die zei: Piet, jij kan dit."

In het Westerpark in Amsterdam sjokt een man in oude kleren. Hij ziet er ongewassen uit, aan zijn haren te zien heeft hij lang geen kapper bezocht. Zijn schouders hangen. Het is onaardig om te zeggen, maar de man ziet eruit alsof hij stinkt.

Die man is niet Piet Broenland. Piet Broenland zit in het cafe naast het Westerpark, met een keurige blouse aan, een nette spijkerbroek, haren gewassen, baard getrimd. Maar: die man in dat park, zo was Piet Broenland jarenlang.

Wie was die man?

Om maar met de deur in huis te vallen: Piet raakte op zijn 13de verslaafd aan wiet, vanaf zijn 16de aan harddrugs en tot aan zijn 33ste deed hij er alles voor om in zijn crackverslaving en heroineverslaving te voorzien. "Als ik daar nu over vertel, dan denk ik: wie was die man? Ik schaam me niet, maar soms schrik ik ervan."

Piet groeide op in Soest, in een samengesteld gezin. Toen hij 1 was, werden Piet en zijn moeder verlaten door Piets vader. Ze bleven met flinke schulden achter. Toen Piet 3 was, kwam er een andere man in het leven van zijn moeder. Zijn stiefvader, die praktisch gezien zijn vader werd.

Zijn jeugd noemt Piet 'zeker niet slecht'. Hij kreeg goed te eten, hij had een dak boven z'n hoofd, ze gingen minimaal een keer per jaar op vakantie. Toch was Piet in de war, als kind. "Ik zie mijn jeugd als een vage periode. Er werd niet gevoeld, niet gesproken. Niet over mijn vaders vertrek, of over wat het met ons had gedaan. Ik voelde dat mijn stiefvader niet mijn echte vader was, maar ik wist dondersgoed: ik kan het niet bespreken. Als ik dingen vroeg, over waar papa was, stuitte ik voor mijn gevoel op zo veel weerstand."

"Mijn ouders hebben geen schuld, ze deden hun best, maar die onwetendheid was niet goed voor me."

Geen aansluiting

Hij miste aansluiting, zegt hij nu. Met zijn moeder, zijn stiefvader, maar ook met vriendjes op school. "Ik was zoekende, afgeleid, zat als verlamd in de klas terwijl ik verzoop in mijn huiswerk." Hij is even stil. Neemt een slok van zijn cappuccino. Dan: "Ik verzoop niet alleen in mijn huiswerk. Ik verzoop in mijn hele leven."

Dat werd erger toen zijn zussen (een halfzus en een stiefzus) ook het huis uit gingen. Zijn structuur verdween, er werd niet op hem gelet. "Niks ging normaal in mijn leven. Ik zat op hockey, maar was dan ook degene die in alle opstootjes verzeilde raakte. Ik deed rare dingen. Ineens besloot ik de buitenmuur van ons huis te verven. Of ik rende over auto's heen die in onze straat geparkeerd stonden. Niet normaal voor een kind van 12."

Stiekem roken

Wat dat kind van 12 ook deed: roken. Stiekem, op het schoolplein, bij de stoere jongens tegen wie hij op keek, waar hij bij wilde horen. En waar hij ook bij ging horen, vooral toen Piet ook een jointje opstak. Bij die eerste hijs voelde hij een rust in zich neerdalen die hij nog nooit eerder had gevoeld. Dus er kwamen heel veel meer hijsjes, en op zijn 15de was Piet al 'zo ver' dat hij geld uit de portemonnee van zijn moeder stal om joints te kopen.

Een jaar later werden het fietsen die hij jatte, en autoradio's. Piet glimlacht, het is een verdrietige glimlach: "Ja, ik ben er niet trots op, maar het is lang mijn specialiteit geweest. Als je het eenmaal kunt, is het niet moeilijk. Maar dat was een andere Piet. Dat is niet de Piet die nu tegenover je zit."

Op zijn 16de werd Piet van school gestuurd. In diezelfde periode probeerde hij het contact met zijn vader op te pakken, ze ontmoetten elkaar in een cafe, Piet herkende hem eerst niet. Ze kregen ruzie, Piet brak bijna de neus van zijn vader, en voelde tegelijkertijd zijn eigen hart breken.

"Ik dacht alleen: welke waarde heb ik als mijn vader me niet als zoon wil?"

Niet lang na de ontmoeting met zijn biologische vader verliet Piet zijn ouderlijk huis. Hij was 16. Zijn hardcoreperiode brak aan, of beter gezegd, zijn harddrugsperiode. "Ik had geen benul van tijd, geen schuldgevoel naar mijn ouders toe, of naar mezelf. Niks kon me nog schelen." Vraag Piet wat hij gebruikte, en hij pakt zijn handen erbij, om op zijn vingers te tellen. Speed, xtc, cocaine, wiet, alcohol. En dan was het een kwestie van: nachtenlang doorhalen in de club en daarna dagenlang in zijn eigen kamer in de Bijlmer, of bij vrienden, blowend bijkomen op de bank.

Geld en drugs

Piet was begonnen aan een opleiding aan de grafische LTS, maar hij was vooral met geld en drugs bezig. Hij brak in het holst van de nacht in bij bedrijven op lege industrieterreinen, of hij trok na sluitingstijd bij cafes en restaurants de kassalades en voorraadkasten leeg. "Ik zie me nog staan, in zo'n leeg cafe, aan zo'n kassalade sjorren."

Zijn drugs kocht hij inmiddels bij zijn vaste mannetjes op de Wallen. Daar liep hij dan, als 17 jarige tussen de gebruikers die al twintig, dertig jaar aan de drugs zaten. Hij was, zo zegt hij zelf, een nieuweling, maar zat er direct helemaal in.

Hij gebruikte toen al crack. Hoe dat voelt? "Een totale explosie in je brein, niet te omschrijven. Zo gevaarlijk. Je wil het constant gebruiken. De meest volhardende persoon op aarde kan hier geen weerstand tegen bieden. Het hield niet op, ik rookte en rookte de hele dag door, en als ik dagen niet had geslapen, ging ik over op het roken van heroine."

Honderden euro's per dag

Een trekje crack kost 10 euro. Piet had honderden euro's per dag nodig. Hij bekostigde dat onder andere door nepdrugs te verkopen aan toeristen. Gestampte stophoest, pepermunt in een zakje, of poedersuiker. De meesten trapten erin.

Daarna pleegde Piet zijn eerste overval, 17 was hij, op een postkantoor in een buitenwijk in Utrecht. Zijn hart zat niet in zijn keel, hij had geen klotsende oksels of knikkende knieen. "Nee joh", wuift Piet met zijn hand. "Je bent al zo ver heen. Je bent al zo vaak over je grenzen gegaan. Ik had met mezelf afgesproken dat ik geen wapen wilde, dat liet ik aan een andere jongen over, maar verder ging ik er vrij gewetenloos heen."

Achter de tralies

Piet werd opgepakt en veroordeeld. Hoewel hij 17 was vond de rechter de daad dusdanig heftig dat hij als volwassene berecht werd. Hij verdween voor 2,5 jaar achter de tralies van de beruchte Bijlmerbajes. "Ik had nog nooit een gevangenis van binnen gezien. Ik liet alles over me heen komen, heel gedwee. Ja. Ik was 17. Wat moet je dan?"

In de jaren daarna zou hij, vanwege diefstal, fraude, valsheid in geschrifte, het overtreden van de Opiumwet en schending van de openbare orde, nog vaker in de cel belanden. Laatst had hij het geteld. In totaal heeft hij tien jaar 'binnen' gezeten.

"Ik werd steeds onvoorzichtiger. Ik kon zo de Bijenkorf uitlopen met mijn handen vol met parfumflesjes, ik liep linea recta naar de Wallen, verkocht ze goedkoop aan prostituees en liep via de achterdeur naar de eerste de beste dealer."

Dat hij soms gepakt werd? Daar reageerde hij schouderophalend op. Sterker, in de winter was het fijn: even geen gevecht tegen de kou, de regen. Als hij op het politiebureau arriveerde, vroeg hij al vaak meteen om eten. Hij propte als een malle alles in zijn mond.

Zware jongens

Maar in die gevangenissen liepen ook zware jongens rond. Het heftigste dat hij er heeft meegemaakt, was dat een man op de werkplaats bij een andere gevangene een potlood in zijn oog stak. "Geen prettig gezicht."

Piet heeft, zo zegt hij nu, 'alles gezien'. Steekpartijen, schietpartijen, ruziende gebruikers om een shot. Er is veel afgunst onderling. "Ik denk niet dat ik er trauma’s aan opliep", zegt hij, "want ik was te ver heen. Maar het doet iets met je kop, al die agressie."

Ook Piets lijf had het zwaar. "Er waren tijden dat ik hoestend over straat liep met een klaplong, door al dat inhaleren, de hele dag. Ik heb ook lang met twee gekneusde enkels doorgelopen na een inbraak. Triest."

Geen mens meer

Piet lacht even. Omdat het zo surrealistisch was. Hij brak in bij een hotelkamer op tweehoog, en bleef in de spijlen van het balkon hangen. "Dat was mijn leven. En het interesseerde me niet. Dat is wat drugs met je doen. Je voelt je geen mens meer."

Douchen deed hij ook niet meer in zijn diepste dalen. "Als ik de tram binnenstapte, gingen mensen aan de kant, omdat ik zo stonk."

"Weet je? Ik ben vanaf mijn dertiende tot mijn 33ste verslaafd geweest. En doodongelukkig. Ik kan me echt geen enkel moment in die twintig jaar bedenken dat ik geluk heb gevoeld. Relaties lukten nooit, ik kon niet met liefde omgaan, ik kon het niet geven, niet ontvangen. Ik kon niets behalve gebruiken."

Eten is een luxe

Het interview is in een cafe. Het is nog voor de sluiting van de horeca. Piet neemt een hap van zijn tosti, hij had honger, tijd voor eten. Dat is nog steeds een luxe, vindt hij. Dat hij eten kan kopen wanneer hij wil. En dat hij kan eten wanneer hij wil. En dat hij uberhaupt dingen kan kopen. "Laatst liep ik de Bijenkorf uit. Ik heb daar na mijn afkicken vijf jaar lang niet durven komen. Maar afgelopen maand heb ik er een cadeautje voor een vriendin gekocht. Netjes betaald. En toch word ik nerveus als ik de winkel uitloop. Je bent zo gewend dat het alarm afgaat. Ik vreesde ook voor die beveiligers. Zouden ze me herkennen van toen?"

Onzin, weet Piet als hij rationeel nadenkt, want hij is niet meer die man die hij toen was. Hij draagt nette kleding, poetst elke dag zijn tanden, doucht iedere dag, zijn baardje is keurig bijgehouden, je zou er een liniaal langs kunnen leggen.

Alleen zijn tanden zijn 'een drama', door het jarenlang niet poetsen, en door de drugs. Piet tilt zijn lip op. "Over een maand gaat alles eruit, krijg ik implantaten."

Gebruik niet het woord 'junk'

Maar verder: in niets zou je zien dat hij een ex gebruiker is (zeg trouwens geen junk, vindt hij, dat is stigmatiserend en beledigend).

"Niet dat ik me ervoor schaam, hoor. Waarom zou ik? Laten we inzien dat verslaafd zijn allesoverheersend, allesbepalend en allesverwoestend is. Laten we ze helpen. Laten we niet ons hoofd wegdraaien als we ze zien. Elke verslaafde verdient een tweede kans. Of een tiende. Of een honderdste."

Want dat was wat Piet uit het slob trok. De juiste hulp. Hij vond zichzelf, zo ziet hij nu, het niet waard om te stoppen. "Ik leefde op straat of bij vrienden, in van die drugsholen. Ik heb veel momenten gehad dat ik dacht: het hoeft niet meer." Het omslagpunt kwam, min of meer, toen hij begin 30 weer in de cel belandde voor de 'ik weet niet hoeveelste keer'.

"Ik had al heel vaak geprobeerd af te kicken, met medewerkers van de reclassering, maar die lieten me vrij vaak snel in de kou staan. Ik voelde ook dat ze dit deden omdat het hoorde, niet omdat ze echt in mij geloofden." De eerste persoon die echt in Piet geloofde, was een geestelijk verzorger die in het huis van bewaring werkte waar Piet vaak vastzat.

Dit kan niet meer

'Je kan niet zo doorgaan', had hij gezegd. "Ik kan niet uitleggen wat die man had, wat al die andere hulpverleners niet hadden. Maar hij had vertrouwen in mij, waardoor ik dacht: ik ben 31, ik moet wat. Ik was clean, zat in de cel en besloot een opleiding te doen, sociaal pedagogisch werk. Ik ontving een doos boeken in de cel, en ineens was het er: een doel."

De geestelijk verzorger regelde via zijn kerk het geld voor die studie.

Hij rondde de opleiding af, en Piet kwam via een hulpverlener bij bijeenkomsten terecht van een speciaal afkickprogramma voor verslaafden. "In het begin ging ik voor de koekjes", lacht hij. "Maar ik ontmoette er iemand die ik kende uit het drugswereldje, en toen al een paar maanden clean was."

"Die man zei: 'Als ik het kan, kan jij het ook'. Ik hoorde er dingen die ik herkende. Ik had nog nooit aan zo'n programma meegedaan, waarin onze eenzaamheid werd benoemd, onze totale verloedering, de neergang. Deze mensen snapten mij."

Piet trok er aan de bel, met de woorden, hij weet het nog precies: 'Mijn koek is op'. Hij kwam terecht bij een dagbehandeling en volgde het afkickprogramma. Het is een soort zelfstudie, en na de dagbehandeling ging Piet wekelijks naar de bijeenkomsten waarin twaalf stappen werden doorlopen.

"Ik was geen kansloos persoon. Ik was ziek. De een is verslaafd aan suiker, aan sporten. Redelijk onschuldig. De ander aan crack. Dat veranderde mijn bewustzijn. Ik kreeg bij dat programma erkenning, ik kreeg hoop en hoop is een hogere macht."

Pats, boem, in een keer

Vanaf dat moment, zo rond zijn 32ste, heeft Piet nooit harddrugs aangeraakt die hem weer naar beneden kunnen laten zinken. "Dat is toch bizar?" zegt hij. Hij haalt zijn schouders op, gooit zijn handen met een woest gebaar in de lucht. "Ik stopte gewoon. Pats boem. In een keer."

Piet heeft een huis, een fijn appartement in zijn Amsterdam, een baan, een eigen bedrijf. Hij had een vriendin, een paar jaar lang. Het lukte weer, liefde geven en krijgen. "Ik heb het tijdens onze eerste date meteen verteld. Ik zei: 'Ik ben jarenlang heel erg verslaafd geweest'. Dan was dat maar uit de lucht."

Ambulant begeleider

Hij sport veel, kickboxen, voelt zich fit, gezond (op de tanden na) en werkt nu vier dagen in de week als ambulant begeleider in de psychiatrie. Veelal met verslaafden.

"Ik probeer ze hoop te geven. Want dat is wat elke verslaafde nodig heeft. Ik heb nu nog weleens dat ik door de stad fiets, naar mijn werk, of naar vrienden, en dan denk: daar op die stoep sliep ik. Zo high als een garnaal. Dat vertel ik dan aan mensen. Zo van: moet je me nu zien. Als ik het kan, kun jij het ook."

Ook heeft hij een eigen bedrijf, waarmee hij lezingen geeft en trainingen aan mensen die van hun verslaving af proberen te komen. Hij komt ook geregeld voor een lezing in de gevangenis. Grijnzend: "Ik ben elke keer toch weer opgelucht als ik daar weer buiten sta."

Het kan

Afgelopen september vierde hij dat het twaalf jaar geleden was dat hij aanklopte bij het zelfhulpprogramma. Piet ontkurkte geen champagnefles, 'anders gaat het fout'. Hij at taart.

"Ik had het nooit verwacht. Dat ik het kon. Maar het kan. Dat blijf ik vertellen aan iedereen die het horen wil. En ik blijf vechten tegen het stigma dat verslaafden in deze samenleving hebben. Ze zijn niet verloren. Ze kozen er niet voor. Niemand wil stinkend en ongelukkig over straat te lopen."

Ook Piet niet. En ook die sjokkende man in het Westerpark niet.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/61r_D7eAR0KSM.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 006 List-Software: Majordomo 1.94.4
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 06:30:01 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: Algemeen Dagblad (NL)

Copyright: 2015 De Persgroep Digital

Pubdate: 13-12-2020
Address: Postbus 8983, 3009 TC Rotterdam

Contact: 

Fax: 010 - 406 69 69

Website: www.ad.nl<https://mdhg-my.sharepoint.com/personal/office365_mdhg_nl/Documents/Da>

EX PROSTITUEE JUANITE WAS 25 JAAR DRUGSVERSLAAFD: ‘GOD WAS MIJ GENADIG’

Juanita van de Groep (50) was een kwart eeuw verslaafd aan cocaine en heroine. De Spakenburgse werkte als prostituee en hield hersenletsel over aan zware mishandelingen. De kunstenares kwam in 2015 tot geloof en liet zich dopen in het Spakenburgse Eemmeer.

Op een zonnige vrijdag in oktober wandelt Juanita over het Spakenburgse strand van ’t Kleine Zeetje en werpt een blik op het water van het Eemmeer waar haar leven veranderde. ,,De zee zag zwart van al mijn zonden, de visjes lagen dood op hun rug, maar Juanita kwam bevrijd het water uit”, grapt ze terugblikkend op haar doop door onderdompeling in september 2015. ,,Ik groeide op in een onveilig gezin, opvoeding heb ik niet gehad. Maar ik geef mijn ruziende ouders die veel met zichzelf bezig waren, niet de schuld van wat er allemaal misging in mijn leven”, vertelt ze zittend op een bankje. ,,Dat onveilige uit mijn jeugd werd voor mij veilig. Ik had een mooi koppie en kon op jonge leeftijd al doen wat ik wilde. In de jaren 80 bivakkeerde ik in de Amsterdamse gayscene. Het was ook de tijd van new wave en punk. Tot mijn 21ste was ik antidrugs, een gezondheidsfreak die fitneste en met haar lijf bezig was. Ik zocht liefde, maar viel op de verkeerde mannen. Op mijn 21ste raakte ik zwanger van mijn eerste liefde, een drugsgebruiker, en de eerste narcist in wiens klauwen ik viel. Ik was vijf maanden zwanger toen hij me door de kamer schopte. Ik kreeg een miskraam, stond in de drab van mijn eigen kind. Een trauma dat ik nooit kon verwerken. Het kleineren, domineren, mishandelen duurde voort. Ik gebruikte vanuit het niets ineens hardcore: heroine en cocaine.”

,,Ik dealde om mijn verslaving te bekostigen, was geen lantaarnpaaljunk, maar een elitejunk. Ik putte mijn lichaam uit, dacht alleen maar aan de volgende gram cocaine, slikte er benzo’s bij (verslavende slaappillen en kalmeringspillen, red.) en dronk alcohol. Een goedkope dag kostte 50 euro, maar mijn levensstandaard werd een paar honderd euro per dag. Ik zat als godmother diep in die drugswereld. Ik basede eens coke in de auto als bijrijder toen we door zes politieauto’s werden klemgereden. Agenten vielen ook een keer mijn woning binnen. Leidinggeven aan criminele organisatie werd me zelfs ten laste gelegd. Een rechter veroordeelde me tot een jaar gevangenisstraf. Ik vierde mijn 30ste verjaardag achter slot en grendel. Die tijd was leerzaam voor me. Ik was op, kon bijkomen en nadenken. Ik besefte dat ik veel mensen naar de verdoemenis hielp. Toen ik vrijkwam, stopte ik met dealen.”

Prostitutie

,,Mijn toenmalige vriend sloeg mijn tanden uit mijn mond en brak mijn neus na een ruzie. Het zag ernaar uit dat ik de operaties om weer toonbaar te worden zelf moest betalen. Ik had tienduizenden guldens nodig, ook om mijn huis in te richten. Ik startte als prostituee in een club en werkte als escortservice. Ik prostitueerde me niet onder een lantaarnpaal, maar was een topprostituee. Ik ben maar 1,65 meter, woog toen 57 kilo, maar had een grote bek en een duivelse autoriteit over me.”

,,Wat ben jij voor vrouw, vroeg een andere ex later. Ik kan je trappen en slaan waar ik wil, maar je staat iedere keer weer op. Maar juist temperamentvolle vrouwen zijn vaak slachtoffer van geweld. Op mijn 40ste kreeg ik baarmoederhalskanker. Ik ben een leeuwin en een vechter, had al zoveel voor mijn kiezen gehad, maar kanker? Hoeveel kan een mens verdragen? Ik ga hier bovenop komen, zei ik tegen mijn vrienden, maar ik heb wel heroine nodig. Medici opereerden me drie keer en ik genas wonderbaarlijk. Ik drogeerde me in de periode hierna dusdanig dat ik niet meer wist wat ik deed. Mijn waterpijp was mijn grootste vriend. Ik duwde die vol zuivere coke, maar het verdoofde niet meer. Janken deed ik met die pijp in mijn handen. De leegte, de depressieve gevoelens, ik werd er misselijk van. Op het laatst gebruikte ik alleen nog heroine. Het vlakte me af. Ik vereenzaamde. Mijn leven veranderde in 2015. Ik was al gestopt als prostituee toen ik een groepje Spakenburgse christenen ontmoette die voor mij baden. Ik brak, schreeuwde en huilde al mijn frustraties eruit.”

God de Gentlemen

,,De eerste keer dat ik weer een kerk bezocht, was fantastisch: euforisch voelde ik me zonder drugs. Hoeren en tollenaars heeft God extra lief. Ik hield mijn ogen open ten tijde van mijn volwassendoop en keek door het water zo de hemel in. Begin 2016 bad en vastte ik tien dagen. Ik arriveerde in Spakenburg en reed direct door naar Amersfoort om heroine te halen. Vier maanden na mijn terugval begon ik me minder comfortabel te voelen met drugsgebruik. Ik liep op een dag naar de badkamer en keek in de spiegel. Mijn ogen leken wel twee zwarte gaten. Ik moest stoppen met drugs, wilde weg uit Spakenburg, ergens opnieuw beginnen. Ik zocht op mijn iPad en kwam steeds op de website van De Hoop in Dordrecht terecht. Het kwartje viel. Are you willing to give it up? Are you willing to give it up all, everything, dan ga ik je vernieuwen, stelde een spreker tijdens die vastenperiode. Als ik God niet had leren kennen, dan was ik nooit gestopt met drugs. Drugs zijn een van de machtigste wapens van de duivel.”

,,In mei 2016 vertrok ik voor een jaar naar De Hoop. Ik kickte cold turkey af, maar kotste meer van de hoofdpijn, pijn die ik altijd verdoofde met heroine. Geluiden kwamen extra hard binnen. Ik kreeg van allerlei foute diagnoses, terwijl ik alleen een luisterend oor wilde en een schouder om op te huilen. Uiteindelijk hoorde ik dat ik leed aan niet aangeboren hersenletsel (NAH) en een posttraumatisch stresssyndroom, overgehouden aan die mishandelingen: ingeslagen schedel, verbrijzeld gezicht tot gebroken neusschot. Dokter Datema van het Erasmus Medisch Centrum opereert mijn neus in december voor de laatste maal. Met donorbot repareert hij hopelijk mijn neusbrug, zodat ik weer met twee neusgaten kan ademhalen. Godzijdank zijn die mishandelingen niet aan me te zien of te merken. Mijn grootste probleem is dat ik last heb van extreme overprikkeling in combinatie met hooggevoeligheid. Ik heb anderhalf jaar zware exposure therapie gehad en slaap nu zonder nachtmerries. De drie daders heb ik vergeven.”

Profetische kunst

,,Ik had vroeger een Herman Broodperiode, spoot met spuitbussen in een klein ateliertje, maar kunst kwam er nooit van. De creativiteit stroomt nu. Profetische kunst schilder ik nu met abstracte technieken. Ik heb al schilderijen verkocht en exposeer begin volgend jaar in de Amsterdamse kunstgalerie Look Up. Ik droomde er in mijn jonge jaren van om naar de kunstacademie te gaan. Zo bijzonder om nu alsnog mijn droom te leven. Een ander verlangen van mij is om een commune op te zetten voor mannen en vrouwen die uit de prostitutie willen en met geweld te maken hebben. Een plek waar ze tot rust kunnen komen. Het doet me verdriet als ik jonge meiden zie die worden uitgebuit en mishandeld. Mijn moeder gaf me de Hebreeuwse naam Juanita, niet wetende dat dit ‘God is genadig’ betekent. Zo zie ik het ook: God was mij genadig.”

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/17gLVOaYqgg7o.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 007 'Er wordt veel meer coke gesmokkeld in haven Rotterdam dan politiek beseft'
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 06:37:11 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: NOS

Copyright: @NOS

Pubdate: 13-12-2020

Adress: NOS:Postbus 26600,1202 JT Hilversum

Tel. 035-6779222

Contact: >
Website: www.nos.nl

‘ER WORDT VEEL MEER COKE GESMOKKELD IN HAVEN ROTTERDAM DAN POLITIEK BESEFT’

De hoeveelheid cocaine die elk jaar in de Rotterdamse haven in beslag wordt genomen is in drie jaar vertienvoudigd: van ongeveer 4000 naar dit jaar al bijna 40.000 kilogram. Toch wordt nog veel meer coke niet gepakt. Zoveel zelfs dat de in beslag genomen partijen geen enkele invloed op de straatprijs hebben.

Ondanks alle nieuwsberichten over coke vangsten, is de werkelijke omvang en ernst van de drugssmokkel en de corruptie die daarbij komt kijken volgens opsporingsambtenaren veel groter dan de politiek beseft.

"Ik denk dat Den Haag onvoldoende weet wat er precies in de haven gebeurt en wat een belangrijke rol die haven speelt in het criminele plaatje in Nederland", zegt districtchef Jan Janse van de zeehavenpolitie tegen Nieuwsuur. "Alle cocaine waar ruzie over is en waar ze mekaar voor liquideren, al die cocaine komt via deze haven."

"Het is eigenlijk een huis waarvan de voordeur en de achterdeur openstaat. En bij de voordeur vind je ook nog een bordje waarop staat dat de kluis zich op de derde etage bevindt. Met de pincode erbij."

De organisaties achter de drugstransporten zijn inmiddels uitgegroeid tot criminele multinationals, zegt Bert Langerak, directeur opsporing van de FIOD (de opsporingsdienst van de Belastingdienst). "We hebben gezegd, we moeten ook een team maken dat veel meer focust op het geld en de geldstromen."

Daarom is een nieuw team met dertig vaste mensen van politie, FIOD, Openbaar Ministerie en Rijksrecherche opgericht: het Combiteam. Langerak: "We gaan met elkaar op zoek naar degenen die achter de smokkel zitten, die het grote geld verdienen."

Onder druk gezet om mee te doen

Het team zal zich onder meer richten op corruptie van mensen die in de haven werken, zowel bij particuliere bedrijven als bij de douane. Want zonder corrupte handlangers die bijvoorbeeld de drugs uit de containers halen (zogenoemde uithalers), is smokkel niet mogelijk, zegt Janse. "Er is een enorm aantal havenwerkers dat zich hier laat verleiden om aan de smokkel mee te doen."

Criminele organisaties zijn continu bezig met het werven van mensen, beaamt Langerak. Dat is een enorme belasting voor het personeel. "Stel je voor: je werkt op een haventerrein, je rijdt 's avonds naar huis en je vraagt je af: 'als ik zo meteen mijn auto op de oprit neerzet, staat er iemand te wachten op mij?' Of als je naar de sportschool gaat en iemand spreekt jou aan. Die begint over jouw toegangspasje van de haven. Weet je wat dat met mensen doet?"

Ondertussen is het huidige aantal partijen drugs dat in beslag wordt genomen door bijvoorbeeld het gespecialiseerde HARC team (Hit And Run Cargo) al te veel voor politie en justitie. Ze doen maar in een kwart van de gevallen een uitgebreid onderzoek naar de herkomst. De meeste vangsten leiden dus niet tot strafzaken van de mensen achter de smokkel.

Janse: "Het HARC team doet 130 vangsten per jaar, daar kunnen ze er eigenlijk maar 30 serieus van onderzoeken. Daar moet echt meer capaciteit op. Maar ik denk we het probleem niet gaan oplossen met alleen meer opsporing."

'Let op welke mensen je binnenhaalt'

Volgens hoogleraar ondermijning Emile Kolthoff is het nieuwe Combiteam een mooi initiatief, maar is het minstens zo belangrijk om naast opsporing op preventie in te zetten. "Om te beginnen kun je zowel bij private organisaties, maar zeker ook bij de overheid, bij de politie en bij de douane veel meer doen aan screening: bij de voordeur kijken welke mensen je binnenhaalt. En niet alleen bij de voordeur, maar ook tijdens hun carriere. Op het moment dat je mensen binnen hebt, moet je ze ook volgen."

Dat is ook waar de Tweede Kamer al jaren voor pleit, maar waar het nog steeds op wacht. Het kabinet loopt met het nemen van maatregelen achter de feiten, vinden partijen van zowel de coalitie als de oppositie.

Zij zeggen een gevoel van urgentie bij staatssecretaris Alexandra van Huffelen te missen en nemen geen genoegen met de toezeggingen die ze tot nu toe deed. Morgen debatteert de Kamer hierover en zelfs regeringspartij VVD zegt dat het opnieuw een pittig debat voor de staatssecretaris zal worden.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/21gXoNwF_bpnQ.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 008 List-Software: Majordomo 1.94.4
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 06:45:42 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source:  de Volkskrant

Copyright: de Volkskrant

Pubdate: 13-12-2020

Author: Noel van Bemmel

Adress: de Volkskrant, Postbus 1002, 1000 BA Amsterdam

Contact: 088 - 0561 561

Website: www.volkskrant.nl<http://www.volkskrant.nl/>

WETHOUDER ZOEKT ANDERE TOERIST: ‘BEZOEKERS DIE ALLEEN KOMEN OM TE DRINKEN EN BLOWEN ZIE IK LIEVER NIET MEER TERUG’

Kwaliteitstoeristen wil Victor Everhardt het niet noemen, maar de Amsterdamse wethouder hoopt na de pandemie bezoekers te trekken die komen voor meer dan de Wallen en de wiet. Hoe denkt hij dat voor elkaar te krijgen?

Amsterdam presenteert deze week een programma om de leefbaarheid van de binnenstad te verbeteren. Wethouder Victor Everhardt (D66) gaat aan de slag met een advies van bewoners, ondernemers en instellingen om een einde te maken aan de overlast door toeristen. Tijdens de lockdown veranderde het centrum in een spookstad en werd duidelijk dat Amsterdammers hier niks meer te zoeken hebben. Woonbuurten leefden juist op in de afwezigheid van blowende en drinkende feestgangers op straat. Een jaar na zijn aantreden als wethouder signaleert Everhardt dat veel neuzen voor het eerst dezelfde kant op staan in de bestrijding van het ‘overtoerisme’.

Heeft u al een Nutella winkel bezocht? Zo’n ‘bakery’ die louter is gericht op toeristen?

‘Nee, maar het fenomeen is mij meer dan bekend. Mijn eerste werkbezoek, toen ik in november vorig jaar begon, was op de Wallen. Ik dacht vooral: wat doen die mensen hier? Waarom zou je hier met je gezin gaan rondlopen? Voor een selfie? I’ve been here. Terwijl deze stad zoveel meer te bieden heeft. Bezoekers die naar een museum of theater gaan, in een hotel overnachten, wellicht het strand bezoeken, en ja, misschien een blowtje roken, die zijn zeer welkom. Maar bezoekers die alleen komen om te drinken en blowen zie ik liever niet meer terug. Van dat imago van cannabis en Red Light District moet Amsterdam af.’

Amsterdam kampt dit jaar met een enorm tekort. Is de stad niet te afhankelijk geworden van de bezoekerseconomie?

‘Het is waar: het effect van corona is groot. We hadden dit jaar 200 miljoen euro toeristenbelasting verwacht en 270 miljoen parkeerinkomsten. Dat wordt waarschijnlijk 50 miljoen en 220 miljoen. Onze economie krimpt 6 a 7 procent, tegen 5 procent landelijk. Maar Amsterdam heeft een begroting van 6,9 miljard, je moet het wel in perspectief zien. Het aandeel van toerisme in de Amsterdamse economie is 5 procent.’

Wat leveren de jaarlijkse 20 miljoen bezoekers de stad op?

‘Er is ook een positieve kant. Meer dan belastinginkomsten en werkgelegenheid in de horeca. Wij schatten bijvoorbeeld dat 40 procent van ons fijnmazige openbaar vervoer is te danken aan bezoekers. Het culturele aanbod, het nachtleven, de restaurantkeuze: dat is allemaal veel rijker in Amsterdam dan in de andere Nederlandse steden. Mede door toerisme.’

Er is ook een negatieve kant: uw eigen citymarketingbureau schat dat een kwart van de bezoekers van het type is dat je liever niet verwelkomt.

‘Dat zijn toeristen die geen respect tonen voor de stad en haar bewoners. Die alleen komen om te drinken en te blowen. We hebben nu de kans een ander verhaal te vertellen. Amsterdam als stad van creativiteit en cultuur. Dat laatste moet je breed opvatten. Niet alleen het Rijksmuseum, ook de Heineken Experience valt daaronder. De indruk is ontstaan dat Amsterdam alleen nog bezoekers met een dikke portemonnee wil aantrekken. Dat is niet zo. We zoeken nog naar een geschikte term. Kwaliteitstoerist klinkt te elitair, we noemen het nu maar waardevolle bezoeker. Die gaan we online benaderen met een nieuwe imagocampagne. De bewoners van de Wallen zijn al begonnen met posters waarop staat: ‘We live here! Kortom, gedraag je.’

Amsterdam wil graag meer congresgangers: goede gasten en tevens waardevol voor plaatselijke bedrijven en instituten. Uit onderzoek blijkt dat Amsterdam slecht presteert op deze markt. Heeft uw voorganger zitten slapen?

‘Laat ik zeggen: we hebben een hele markt terug te winnen! De stad zet weer een congresbureau op en begint een gerichte campagne. Ik zie grote kansen op het gebied van zorg door de komst van het European Medicine Agency, kunstmatige intelligentie en fintech rond Amsterdamse hightechbedrijven als Adyen.’

U kunt aan drie knoppen draaien om de toeristenstromen te beinvloeden: bereikbaarheid, accommodatie en attracties. Bijvoorbeeld: minder budgetvluchten, minder hotels en minder Nutellawinkels. Wat gaat u doen?

‘Ik kan geen hek om de hoofdstad zetten. Dat wil ik ook niet. Maar minder budgetvluchten vind ik een heel goed idee. Iedereen begrijpt dat een vliegticket voor 5 euro niet duurzaam kan zijn. Dat hebben wij met z’n allen laten gebeuren. Maar ook al is Amsterdam mede eigenaar van Schiphol, ik kan niet zomaar timeslots van luchtvaartmaatschappijen afpakken. Dat moet op landelijk of Europees niveau gebeuren. Dat geldt ook voor wensen als minder hotels, minder coffeeshops en minder souvenirwinkels.

We leven in een rechtstaat en je wilt ook een betrouwbare overheid zijn. Wat we in de hand hebben: nieuwe aanvragen tegenhouden. En dat doen we al. Nieuw is dat we ondernemers die wel bijdragen aan de leefbaarheid van de stad willen belonen. Bijvoorbeeld met een keurmerk.

‘Tegen Amsterdammers die permanent een appartement verhuren aan toeristen, zou ik willen zeggen: het mag niet, ga er zelf wonen. Er is een groot tekort aan woningen! Nu verbieden we particuliere vakantieverhuur bij Airbnb of Wimdu in drie buurten. Ik voel me gesterkt door het eensluidende advies dat ik deze week kreeg van  ondernemers en instellingen: zij willen een totaalverbod op particuliere vakantieverhuur. Hun steun heb ik nodig voor mijn lobby in Den Haag.’

Online imagocampagne’s, een keurmerk en de belofte te lobbyen: dat zijn geen krachtige nieuwe instrumenten tegen overtoerisme. Wat is de kans dat er merkbaar iets veranderd zal zijn als ik over twee jaar met u door de binnenstad loop?

‘Dit is geen traject van een paar jaar, maar van een langere adem. Dat gezegd hebbende, verwacht ik dat we over twee jaar een binnenstad zien waar meer gewerkt en gewoond wordt. Herstel van de leefbaarheid zit ’m niet alleen in het bestrijden van de negatieve effecten van toerisme, maar ook in het stimuleren van een gezondere lokale economie. Dan helpt het als Amsterdammers gewoon in hun huis wonen in plaats van het aan toeristen te verhuren, dat de universiteit terugkeert naar de binnenstad en dat een bedrijf als Adyen op het Rokin ruimte gaat bieden aan honderden werknemers.’

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/25w0tmERrcJAM.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 009 VVD leden: wiet niet legaliseren
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 15 Dec 2020 06:51:05 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: Nederlands Dagblad

Copyright: Nederlands Dagblad

Pubdate: 14-12-2020

Contact: 
Website: www.nd.nl

VVD LEDEN: WIET NIET LEGALISEREN

De leden van de VVD willen niet dat softdrugs zoals wiet worden gelegaliseerd.

Een voorstel dat opriep legalisering van softdrugs in het verkiezingsprogramma op te nemen, werd zaterdag verworpen tijdens een onlinecongres. Het plan was ingebracht door VVD wethouder Greetje Bos uit Breda, die daar al langer voor pleit. Ze kreeg nog bijna de helft van de ingelogde leden achter zich, maar het werd toch weggestemd. Coalitiepartner D66 wil softdrugs wel ‘decriminaliseren’ en de wietteelt reguleren.

Ruim 1500 aangemelde VVD leden bogen zich tot in de avond over 1005 wijzigingsvoorstellen. Op verschillende punten werd het programma van de verkiezingscommissie bijgesteld. Een voorstel over de rechtstaat werd de afgelopen week in deelsessies al bekritiseerd en door fractievoorzitter Klaas Dijkhoff herschreven. In de conceptteksten was sprake van een inperking van de rol van de rechter. Die zou niet dan niet zomaar het kabinet kunnen dwingen meer te doen om een beleidsdoelstelling te halen. Dat gebeurde onder meer in de Urgendazaak over de uitstoot van broeikasgassen. Dijkhoff benadrukte in de aangepaste versie het belang van de scheiding der machten en daarmee de rol van de rechter. Deze versie kreeg wel steun van de leden.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/29x4AT7U433I6.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 010 Spuit 11 winter 2020/2021 online - MDHG gesloten tijdens kerst
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Fri, 18 Dec 2020 02:11:47 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Source: MDHG
Copyright: MDHG
Pubdate: 18 december 2020
Website: www.mdhg.nl

Spuit 11 winter 2020/2021 online - MDHG gesloten tijdens kerst
Wegens een vertraging bij de drukker wordt de papieren versie van Spuit 11 
winter 2020-2021 pas begin januari verspreid. De digitale versie is al wel 
te bekijken via de site van de MDHG: www.mdhg.nl

Met daarin onder andere:
Een interview met de Amsterdamse wethouder Zorg Simone Kukenheim: Een ander
e manier van werken heb je niet met een lichtknopje omgezet.

Handhaving zorgt voor ongeregeldheden in het Vondelpark.

Het levensverhaal van Ash: Pas na maanden kwam ik er achter dat dit heroine
 was.

De Ombudsman Metropool Amsterdam over de rapportage Opvang voor iedereen.

Een In memoriam voor Rakapati van de Loo: bovenal een echte legalizer.

Aankondiging van het digitaal Kapstokoverleg op vrijdag 5 februari.

Een verslag uit de Franse gevangenis tijdens coronatijd.

En verder: Gesprekjes bij de MDHG, D.C. Lama, Peter van der G, En van de an
dere kant en nieuwe bestuursleden bij de MDHG.

Spuit 11 is online te bekijken via www.mdhg.nl/spuit-11 of rechtstreeks via
 https://www.mdhg.nl/spuit-11-winter-2020

De MDHG is gesloten van zaterdag 19 december 2020 tot zondag 3 januari 2021
. Vanaf maandag 4 januari zijn we alle werkdagen geopend van 10.00 tot 16.3
0 uur. Tijdens de vakantieperiode wordt MAP NL niet verstuurd. Begin volgen
d jaar zal een selectie van het belangrijkste nieuws uit deze periode alsno
g worden nagestuurd.
- --
MAP-NL

------------------------------

End of Map-NL-Digest V2019 #153
*******************************

--
MAP-NL-DIGEST

HomeBulletin BoardChat RoomsDrug LinksDrug NewsFeedback
Guest BookMailing ListsMedia EmailMedia LinksLettersSearch