Back to Map

Map-NL-Digest Friday, December 4 2020 Volume 2019 : Number 150

001 Selectie wiettelers in afrondende fase
     Source: Rijksoverheid
002 Bezit harddrugs straks legaal in Vancouver?
     Source: https://drugsinc.eu
003 400 jaar geleden gebruikten bezoekers van deze grot drugs
     Source: nationalgeographic.nl
004 List-Software: Majordomo 1.94.4
     Source: de Volkskrant


----------------------------------------------------------------------

Subj: 001 Selectie wiettelers in afrondende fase
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 1 Dec 2020 08:19:29 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: Rijksoverheid

Copyright: rijksoverheid

Pubdate: 27-11-2020

Author: Nieuwsbericht

Adress: Binnenhof 19, 2513 AA Den Haag

Contact: 1400

Website: www.rijksoverheid.nl<http://www.rijksoverheid.nl/>

SELECTIE WIETTELERS IN AFRONDENDE FASE

Op 3 december 2020 zal de loting plaatsvinden voor aspirant wiettelers die een aanvraag hebben ingediend om legaal wiet te mogen produceren. Hiermee bevindt de selectie van wiettelers in het kader van het Experiment gesloten coffeeshopketen (het zogenoemde wietexperiment) zich in een afrondende fase. De 10 aspirant wiettelers die worden ingeloot zullen nog wel een integriteitsonderzoek doorlopen. Als dit proces vlot verloopt en hier geen bezwaren uit voortkomen kunnen eind februari 2021 de telers formeel aangewezen worden.

Selectieprocedure

Tussen 1 juli en 28 juli konden telers een aanvraag indienen om mee te doen aan het Experiment gesloten coffeeshopketen. Hiervoor hebben de telers diverse documenten moeten invullen, waaronder plannen waarin ze uitleggen hoe ze willen gaan telen, waar en onder welke veiligheidsmaatregelen, en of ze voldoende aanbod en kwaliteit kunnen leveren. De afgelopen maanden beoordeelde het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport de 147 binnengekomen aanvragen (de eerdergenoemde 149 was een telfout in verband met dubbel ingediende aanvragen). Allereerst is gekeken of alle gevraagde documenten aanwezig en in orde waren. Hierna volgde een beoordeling van de plannen door inhoudelijk deskundigen. Zij beoordeelden onder andere of de teler in staat is tot grootschalige en professionele productie. Bij deze inhoudelijke beoordeling werd ook het advies van burgemeesters van beoogde teeltlocaties meegewogen.

Er zijn 96 aanvragen afgewezen en 51 aanvragen zijn door de selectie gekomen. In totaal doen 39 lotnummers mee in de loting. Sommige aanvragers hebben meerdere aanvragen ingediend met alternatieve locaties. In die gevallen dat de aanvrager de intentie heeft om op een van die locaties te starten, loot deze aanvrager mee met een lotnummer. In geval de aanvrager de intentie heeft om meerdere teeltbedrijven te vestigen, zijn er meerdere lotnummers toegekend. Dit verklaart waarom er van de 51 aanvragen die door zijn, uiteindelijk 39 lotnummers overblijven.

Vervolg

Aan alle aanvragers die doorgaan wordt bij de loting een lotnummer toegekend. De eerste 10 ingelote aanvragers zullen een BIBOB onderzoek doorlopen (toets op grond van Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur). De nummers 11 en volgende komen op een wachtlijst. Als het BIBOB onderzoek aanleiding geeft tot een negatief besluit, dan volgt een BIBOB onderzoek van de eerstvolgende aanvrager op de wachtlijst. Voor dit integriteitsonderzoek staat een termijn van acht tot twaalf weken. Na aanwijzing van de telers start de voorbereidingstijd. Het streven is een voorbereidingstijd van 6 maanden. De exacte termijn hangt af van de omstandigheden van de 10 teeltbedrijven die worden aangewezen. Voor de vestiging van de teeltbedrijven zijn er mogelijk ook nog lokale procedures nodig. Eind februari zal tevens de startdatum van de volgende fase, de experimenteerfase, worden bepaald.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/29fY9DRmAyh1w.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 002 Bezit harddrugs straks legaal in Vancouver?
From: Dennis – Belangenvereniging MDHG
Date: Tue, 1 Dec 2020 08:19:40 -0800

Newshawk: Dennis – Belangenvereniging MDHG

Source: https://drugsinc.eu

Copyright: drugsinc

Pubdate: 29-11-2020

Contact: https://www.facebook.com/drugsinceu/

Website: https://drugsinc.eu

BEZIT HARDDRUGS STRAKS LEGAAL IN VANCOUVER?

Het hing al een tijdje in de lucht. De war on drugs kost miljarden en lost niets op. De gemeenteraad van Vancouver heeft zich dan ook unaniem uitgesproken over het omstreden harddrugsbeleid. Het in bezit hebben van kleine hoeveelheden drugs, waaronder bijvoorbeeld cocaine, meth en heroine is straks niet langer strafbaar als het aan de gemeenteraad ligt.

Dit plan van de gemeenteraad moet echter nog wel goedgekeurd worden door de Canadese overheid. Burgemeester Steward zet met dit plan in op een drugsaanpak die meer op gezondheid is gefocust. Deze beslissing komt nadat er een nieuwe hoogtepunt in bereikt in het aantal overdosissen in de stad. In British Columbia, de provincie waarin Vancouver ligt, is wegens het hoge aantal overdosissen drugs in april 2016 de noodtoestand afgekondigd. In oktober waren er in de provincie 162 doden door een overdosis. Noord Amerika is in de greep van een opiode epidemie en Vancouver geldt als de hoofdstad van Canada voor overdosering.

Voorstanders van drugshervorming

De stap werd verwelkomd door voorstanders van drugshervorming, die beweren dat het criminaliseren van drugsgebruik ineffectief en duur is. De Canadese premier Justin Trudeau liet in september nog verstaan dat hij geen voorstander is van een decriminalisering van drugs. “Ik denk dat er in crisissen zoals deze niet een wondermiddel is”, zei Trudeau.
Vancouver is van plan om het bezit van harddrugs zoals heroine en cocaine te decriminaliseren na een recordjaar voor sterfgevallen door overdoses. “Persoonlijk bezit en gebruik van drugs is geen strafrechtelijke kwestie, het is een gezondheidskwestie”, zei Kennedy Stewart, de burgemeester van de stad.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/29m_g49jodX9Q.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 003 400 jaar geleden gebruikten bezoekers van deze grot drugs
From: Dennis – Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Tue, 1 Dec 2020 08:19:43 -0800

Newshawk: Dennis – Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source: nationalgeographic.nl

Copyright: http://www.natgeoservice.nl/contact

Pubdate: 30-11-2020

Author: Megan Gannon

Address: postbus 10985, 1001 EZ Amsterdam.

Contact: 088 024 54 14

Website: http://www.nationalgeographic.nl

400 JAAR GELEDEN GEBRUIKTEN BEZOEKERS VAN DEZE GROT DRUGS

In de grot Pinwheel Cave in Californie lieten inheemse bewoners sporen van hun drugsgebruik op de wanden achter. Het eerste fysieke bewijs voor het gebruik van geestverruimende middelen op een vindplaats van rotstekeningen.

Al tientallen jaren debatteren wetenschappers over de vraag of er een verband bestaat tussen rotstekeningen en het gebruik van geestverruimende middelen. In de hele wereld hebben oude culturen fascinerende sporen van abstracte, ja zelfs ‘psychedelisch’ ogende beelden en patronen op rotswanden en in grotten achtergelaten, maar moderne onderzoekers zijn het niet eens over de motieven achter dit soort kunstwerken.

Tot nu toe was op deze plekken geen materieel bewijs voor het gebruik van geestverruimende middelen gevonden. Maar een verrassende ontdekking op een vindplaats in Zuid Californie toont nu aan dat in elk geval een aantal mensen deze plek vierhonderd jaar geleden in een hallucinerend licht zagen.

In een studie die vorige week is verschenen in het tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences bericht een internationaal onderzoeksteam dat inheemse bewoners lang geleden propjes van tot brei gekauwde doornappel, een bloem die krachtige psychoactieve bestanddelen bevat, in spleten in het plafond van een heilige grot hebben geperst. De grot ligt op de rand van het traditionele grondgebied van de Chumash stam en heeft de bijnaam ‘Pinwheel Cave’ (‘Windmolengrot’) gekregen, vanwege de schildering van een rood ‘windmolentje’ op het gewelfachtige plafond van de grot. Onderzoekers denken dat de schildering een doornappel uitbeeldt, waarvan de bloem in de avondschemering ontluikt en de vorm van een speelgoedmolentje heeft. De grot kan een plek voor groepsceremonien zijn geweest, waarbij doornappel als geestverruimend middel werd gebruikt. “Dit is het eerste bewijs voor de inname van hallucinogene planten op een vindplaats van rotstekeningen. Het bewijs is letterlijk ‘een teken aan de wand,’” zegt Carolyn Boyd, een archeologe van de Texas State University die niet bij het nieuwe onderzoek was betrokken naar is gespecialiseerd in rotstekeningen van inheems Amerikaanse stammen.

Heilig en gevaarlijk

De Pinwheel Cave behoort tot een cluster van vindplaatsen met rotstekeningen in het ruim 37.000 hectare grote Wind Wolves Preserve, dat ten zuiden van Bakersfield ligt en eigendom is van The Wildlands Conservancy, een ngo die in 1995 werd opgericht. In de grot zijn naast enkele abstracte rode klodders en vegen ook de duidelijk als afbeelding te herkennen schildering van het windmolentje aangetroffen, dat voor het eerst in 2002 door archeologen werd vastgelegd. De afbeelding is aangebracht op een gewelfd gedeelte van het lage plafond, zo’n negentig centimeter boven de vloer. Tijdens de zomerzonnewende trekt er een zonnestraal overheen.

Archeoloog David Robinson, hoofd van het onderzoeksteam, doet al twintig jaar onderzoek naar rotstekeningen in Californie. Hij en zijn collega’s begonnen in 2007 in de Pinwheel Cave te werken, waar ze met behulp van kleine opgravingen en koolstofdateringen konden aantonen dat de vindplaats tussen circa 1530 en 1890 in gebruik is geweest. Ook ontdekten ze dat ruim vijftig spleten in het plafond waren volgepropt met klodders van tot brei gekauwde plantenvezels, die ‘quids’ worden genoemd. De vezels (doorgaans van planten als yucca en agave) worden gekauwd om er voedingsstoffen aan te onttrekken en zijn op talloze archeologische vindplaatsen in het zuidwesten van de VS aangetroffen.

Aanvankelijk namen de onderzoekers monsters van de quids in de hoop er oud menselijk DNA uit te kunnen isoleren. Die DNA analyse leverde niets op, maar uit tests op vijftien andere quids bleek dat de proppen veel scopolamine en atropine bevatten, hallucinogene alkaloiden die in planten uit het geslacht doornappel voorkomen. Onder de elektronenmicroscoop zagen de onderzoekers dat de meeste quids plantenmateriaal van Datura wrightii, de Wright doornappel, bevatten. En uit navolgende 3D analyses van de quids bleek dat de plantenvezels sterk waren verstrengeld en gebroken, wat erop wijst dat er langdurig op was gekauwd.

In hoge doses is doornappel dodelijk. De plant heeft een uitwerking die moeilijk is te voorspellen en is daardoor zeer gevaarlijk. Maar doornappel kan ook als een ‘entheogeen’ worden beschouwd, een psychoactieve substantie die voor spirituele doeleinden wordt ingenomen en als zodanig tot dezelfde categorie behoort als ayahuasca en peyote. In de kosmologie van het Chumash volk, waarvan de leden traditioneel doornappel consumeerden tijdens initiatierituelen en het oproepen van sjamanistische visioenen, behoorde de bloem tot een speciale groep planten die als verwanten werden beschouwd. Volgens Robinson werd de bloem gepersonifieerd als een oude vrouw met de naam ‘Momoy’.

“Doornappel is veel meer dan een geestverruimend middel,” zegt Devlin Gandy, medeauteur van een studie naar rotstekeningen van de Chumash, waarvoor hij in 2014 een beurs voor jonge onderzoekers van National Geographic ontving. “Het is een heilig wezen dat deel uitmaakt van gebeden en het wordt gebruikt bij louteringen en als geneesmiddel.”

Zoals veel gebruiken van inheems Amerikaanse stammen werden ook ceremonien waarbij doornappel werd gebruikt, onderdrukt door beleid van de Amerikaanse overheid waarbij indianen van hun oude stamlanden werden verdreven en werden gedwongen op te gaan in de Amerikaanse cultuur. Veel inheems Amerikaanse rituelen waren tot in de twintigste eeuw expliciet verboden.

“Historisch gezien zijn we heel veel kwijtgeraakt,” zegt Sandra Hernandez, die de onderzoekers van de grot van advies diende en woordvoerster is van de Tejon stam, die banden heeft met het Chumash volk. Pas in 2012 is de Tejon stam door de federale overheid erkend, en hoewel doornappel nog altijd wordt gezien als een plant met een grote culturele waarde, wordt hij door de stamleden niet langer als ritueel middel gebruikt.

Volgens Hernandez bevatten de archieven van de stam documenten waarin wordt beschreven hoe doornappel tijdens een ceremonie van meerdere dagen driemaal werd geconsumeerd. Als ze aan die ceremonie denkt, is ze altijd onder de indruk van de kennis en expertise die nodig was om de plant meermalen op een veilige manier te gebruiken.

“Ik ben soms met stomheid geslagen als ik moet beschrijven hoe grondig het inzicht van onze voorouders was,” zegt Hernandez. “Ik kan daar niet omheen. We wisten dingen omdat we met onze scheppers en met de natuur communiceerden.”

Wat betekenen de schilderingen?

We zullen misschien nooit te weten komen waarom en in welke omstandigheden het ‘windmolentje’ werd geschilderd. Maar de auteurs van de nieuwe studie denken dat de archeologische aanwijzingen in de grot duiden op een context waarin kunst werd gemaakt en ervaren.

“Volgens een hypothese werden rotstekeningen in Californie vaak gemaakt door sjamanen die in retraite waren gegaan,” zegt Robinson. De schilderingen beelden de psychedelische visioenen uit die deze, meestal mannelijke, sjamanen tijdens hun hallucinogene trance ervoeren. Daarna werden de grotten met schilderingen plekken waaraan bovennatuurlijke krachten werden toegeschreven en die niet door andere stamleden bezocht mochten worden.

De hypothese berust mede op het feit dat de schilderingen “er zo surrealistisch uitzien dat ze wel door iemand in trance moeten zijn gemaakt,” zegt Gandy. “Als Indiaans Amerikaan en als archeoloog denk ik dat het mogelijk is dat sommige rotstekeningen uit hallucinogene ervaringen voortkomen, maar ik vind dat het idee veel te ver is doorgevoerd.”

De onderzoekers denken niet dat de aanwijzingen op deze plek aantonen dat er speciaal voor het maken van de schilderingen doornappel is geconsumeerd. Ze interpreteren de grotschilderingen van het windmolentje veeleer als een uitbeelding van de bloem van de doornappel zelf, als een teken dat “dit een plek is om doornappel te gebruiken.” Een naburige rode schildering is door de onderzoekers geinterpreteerd als een insect, mogelijk een pijlstaart (een mot). Bekend is dat deze insecten ‘dronken’ worden als ze met hun lange tong de nectar van doornappelbloemen opzuigen. Mogelijk staat de mot symbool voor mensen die doornappel gebruikten.

Volgens Robinson duiden de dichtheid van de tot quids gekauwde doornappel en ook de grote hoeveelheid werktuigen en voorwerpen die direct onder de rotstekeningen op de bodem van de grot zijn gevonden erop dat deze plek toch door groepen werd gebruikt, niet uitsluitend door een enkele sjamaan. Uit etnografische bronnen blijkt dat tijdens de inwijding van jongemannen een aftreksel met de naam ‘toloache’ werd gedronken door stammen in de regio. De quids kunnen dus een indirecte aanwijzing zijn voor het gebruik van dit middel tijdens een initatieritueel of, in een andere groepsceremonie, als voorbereiding op activiteiten als de jacht.

Volgens Carolyn Boyd van de Texas State University is het windmolentje inderdaad een afbeelding van de bloem van de doornappel. “Maar afgezien daarvan denk ik dat de schildering tegelijkertijd ook een visuele ervaring uitbeeldt die in een trance wordt opgeroepen, wat nog eens benadrukt dat de schildering grote betekenis had voor degenen die de grot bezochten en deze krachtige plant innamen,” zegt zij.

Voor Hernandez leveren een bezoek aan de grot en het bekijken van de schilderingen een “volstrekt individualistische ervaring” op. Als ze het ‘windmolentje’ bekijkt, ziet ze de bloem van de doornappel, maar ze zegt erbij dat veel van haar familieleden het niet met haar eens zijn. Ze staat open voor andere interpretaties van de plek, bijvoorbeeld als ontmoetingsplaats voor mensen die spiritueel advies nodig hadden of voor groepsceremonien. Hoe het ook zij, de grot is nu een plek waar haar stam meer te weten kan komen over zijn rijke verleden.

“In de hele staat zijn er plekken van Californische indianen die op het gebied van ecologische kennis heel veel te bieden hebben,” zegt Hernandez. “Deze plekken zijn er nog steeds en ze wachten erop om door ons stamleden bezocht te worden, zodat we onze voorouders beter kunnen leren kennen.”

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/29CO1rLj4EZRk.html
- --
MAP-NL

------------------------------

Subj: 004 List-Software: Majordomo 1.94.4
From: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG
Date: Fri, 4 Dec 2020 01:16:33 -0800

Newshawk: Dennis - Belangenvereniging Druggebruikers MDHG

Source:  de Volkskrant

Copyright: de Volkskrant

Pubdate: 2-12-2020

Author: Berend Jan Bockting

Adress: de Volkskrant, Postbus 1002, 1000 BA Amsterdam

Contact: 088 - 0561 561

Website: www.volkskrant.nl<http://www.volkskrant.nl/>

HET GESLAAGDE JUST 6.5, OVER DE IRAANSE $B!F(BWAR ON DRUGS$B!G(B, RAAKT PRECIES DE JUISTE SNAAR

De grootste kwaliteit van de film schuilt in de wijze waarop Roustayi verslag doet van de werkelijkheid van zijn thuisland. Met piepende banden stoppen twee auto$B!G(Bs met narcotica agenten bij een aftands gebouw, ergens in een buitenwijk van de Iraanse hoofdstad Teheran. Haastig opent een van de mannen een deur. Een andere deur wordt ingetrapt. En nog een. Even lijkt de inval te laat, maar dan blijkt hij precies op tijd. Buiten ziet een agent toevallig de schaduw van een man die via het dak probeert weg te vluchten. Te voet zet hij de achtervolging in.

Op de soundtrack klinkt een unheimisch monotoon synthesizergezoem. Geen klanken om de opwinding van het moment te versterken, zoals bij zo ongeveer elke andere achtervolging in de filmhistorie, maar vooral ter aankondiging van de gruwelijke pech die de vluchtende man te wachten staat.

De memorabele climax van de achtervolging (we verklappen geen details) laat zich onmogelijk voorspellen. Een noodlotsdrama in miniatuur.

De openingsscene van de meeslepende en intelligente Iraanse drugsthriller Just 6.5 is lesmateriaal voor filmmakers die hun publiek vanaf de eerste seconde bij de kladden willen grijpen. En daar blijft het niet bij. Talloze gebeurtenissen in de film zijn zo specifiek en ogen zo authentiek, dat ze onmogelijk allemaal uit het brein van regisseur en scenarist Saeed Roustayi (31) ontsproten kunnen zijn. De jonge regisseur debuteerde vier jaar geleden met Life and a Day, waarin hij haarfijn in beeld bracht hoe een verslaafde man zijn familie ontwricht, zonder dat de film verzandt in een antidrugspamflet. Life and a Day blijkt met terugwerkende kracht een sublieme voorstudie van wat Roustayi verder wilde vertellen.

Just 6.5 (de titel verwijst naar het geschatte aantal miljoenen drugsverslaafden in Iran) schetst een gelaagd, overtuigend en opwindend beeld van wat je de Iraanse war on drugs zou kunnen noemen. De film volgt drugsagent Samad (de Iraans Amerikaanse steracteur Payman Maadi) in zijn pogingen om crackbaron Nasser (Navid Mohammadzadeh) aan de galg te krijgen. Een strijd tussen goed en kwaad, volgens Samads superieuren althans.

In werkelijkheid is Samad slechts een radertje in de allesverpletterende antidrugsmachine. Een overheidsaanpak die ook in Iran meer ellende veroorzaakt dan oplost, die meer verslaafden creeert dan geneest. Terwijl Samad bijkans onder de werkdruk bezwijkt, toont de film hoe het systeem jonge kinderen medeplichtig maakt, hoe families uit elkaar vallen en hoe de grote drugsbaronnen na hun dood vlot worden vervangen. Waarna het hele liedje opnieuw begint.

Nauwkeurig zet regisseur Roustayi uiteen hoe Samad en zijn team bij de villa van Nasser belanden. Onder meer na een indrukwekkende scene waarin honderden verslaafden uit een sloppenwijk van rioolbuizen worden verjaagd, in de hoop dat iemand iets loslaat over de verstrekkers van hun dope. Vervolgens verschuift het vertelperspectief naar Nasser, die na een omkooppoging van Samad moet zien te overleven in een volgepakte cel. Met de doodstraf in het vooruitzicht raakt hij langzaam maar zeker in paniek. Zonder zijn daden goed te praten toont de film de mens achter de drugsbaron: ook Nasser heeft een gezin, inclusief snoezige kinderen, dat door deze hele toestand wordt meegesleept.

Allesbehalve lichte kost, maar Roustayi raakt precies de juiste snaar. Met 2,5 miljoen bioscoopbezoekers en zo$B!G(Bn 30 miljoen mensen die de film sinds vorig jaar op een andere manier hebben bekeken, is Just 6.5 in Iran een onvervalste blockbuster. Waar doorgaans louter komedies tot grote filmhits uitgroeien, heeft Just 6.5 naam gemaakt als een van de best bekeken nietkomedies in de Iraanse filmgeschiedenis.

Nu verwelkomen de Nederlandse theaters in de laatste maand van 2020, na meerdere keren uitstel, een film uit onverwachte hoek maar met onmiskenbare hitpotentie. Zo$B!G(Bn doorwrochte symbiose van misdaadfilm en karakterdrama waarop vooral de Amerikanen patent leken te hebben. Denk aan Michael Manns Heat (1995), met Al Pacino en Robert De Niro als kat en muis aan weerskanten van de wet. Of aan The French Connection (1971), met Gene Hackman op jacht naar heroinesmokkelaar Fernando Rey. Of recenter, Sicario (2015), over de waanzin van de drugsoorlog op de grens van Mexico en de Verenigde Staten.

Roustayi liet zich er ongetwijfeld door inspireren. Maar de grootste kwaliteit van Just 6.5 schuilt in de wijze waarop hij met zijn film verslag doet van de werkelijkheid van zijn thuisland.

De regisseur nodigde honderden verslaafden uit als figurant voor de ontruimingsscenes en gevangenisscenes. Hij bekeek talloze documentaires en bezocht politiecellen om zo goed mogelijk te doorgronden hoe de Iraanse drugsoorlog in elkaar zit. Zo werkte hij gestaag aan een film met de authenticiteit van een documentaire. Doorwrocht sociaal commentaar in de gedaante van een robuuste thriller.

Just 6.5 is daarmee het toonbeeld van de vindingrijkheid, het doorzettingsvermogen en het grote filmtalent van Roustayi, die ondanks de Iraanse overheidscensuur volhield om precies de zinderende film te maken die hem voor ogen stond.

- ---------------------------------------------------------------------------
Attachment: http://mapinc.org/temp/296W0uXV_vIlU.html
- --
MAP-NL

------------------------------

End of Map-NL-Digest V2019 #150
*******************************

--
MAP-NL-DIGEST

HomeBulletin BoardChat RoomsDrug LinksDrug NewsFeedback
Guest BookMailing ListsMedia EmailMedia LinksLettersSearch